مشکلات و راه حل ها در کاربرد ورق قلع

مشکلات و راه حل ها در کاربرد ورق قلع اندود

1. خوردگی و زنگ زدگی
ظهور مشکلات:

خوردگی موضعی (خوردگی حفره ای، خوردگی شکافی): آهن پایه در نقاطی که پوشش قلع آسیب دیده است، در معرض قرار می گیرد و منجر به خوردگی الکتروشیمیایی در محیط های مرطوب یا الکترولیتی می شود.

زنگ زدگی کلی: رطوبت زیاد در محیط ذخیره سازی یا استفاده باعث اکسیداسیون پوشش قلع یا زنگ زدگی آهن پایه می شود.

خوردگی محتوا: مواد غذایی اسیدی یا حاوی گوگرد (مانند سس گوجه فرنگی، گوشت) ممکن است پوشش قلع را خورده و منجر به انحلال قلع یا لکه های سولفیدی شود.

راه حل ها:

بهینه سازی فرآیند آبکاری: افزایش ضخامت پوشش قلع یا استفاده از آبکاری دیفرانسیلی (لایه داخلی ضخیم تر، لایه بیرونی نازک تر) برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی.

محافظت از پوشش دیواره داخلی: برای محتویات خورنده، یک پوشش آلی (مانند رزین اپوکسی فنولیک، رزین اکریلیک) روی دیواره داخلی اعمال کنید.

کنترل محیطی: محیط ذخیره سازی را خشک نگه دارید (رطوبت نسبی ≤60٪) و از اختلاف دمای بیش از حد که ممکن است باعث تراکم شود، خودداری کنید.

تصفیه لایه آلیاژی: از طریق فرآیند ذوب مجدد، یک لایه آلیاژی FeSn₂ متراکم تشکیل دهید تا مقاومت در برابر خوردگی افزایش یابد.

2. مشکلات جوشکاری و کیفیت ضعیف جوش

ظهور مشکلات:

ذوب شدن لایه قلع در حین جوشکاری منجر به آلودگی الکترود می شود و در نتیجه اتصالات لحیم ضعیف یا جوش های از دست رفته ایجاد می شود.

درز جوش مستعد زنگ زدگی یا نشتی است.

راه حل ها:

استفاده از جوشکاری مقاومتی با فرکانس بالا (آهن کروم اندود شده TFS مناسب تر است): آهن کروم اندود شده نسبت به ورق قلع اندود قابلیت جوشکاری بهتری دارد.

جوشکاری لیزری یا جوشکاری TIG: از فرآیندهای جوشکاری دقیق تر برای محصولات با الزامات بالا (مانند مخازن شیمیایی) استفاده کنید.

پوشش تعمیر درز جوش: پس از جوشکاری، یک پوشش تعمیر را روی درز جوش دیواره داخلی اعمال کنید تا از خوردگی جلوگیری شود.