مشکلات و راه حل ها در کاربرد ورق قلع
Published On: January 12, 2026
1. خوردگی و زنگ زدگی
تجلیات مشکل:
- خوردگی موضعی (خوردگی حفرهای، خوردگی شکافی): آهن پایه در نقاطی که پوشش قلع آسیب دیده است، در معرض دید قرار میگیرد و منجر به خوردگی الکتروشیمیایی در محیطهای مرطوب یا الکترولیتی میشود.
- زنگ زدگی کلی: رطوبت بالا در محیط نگهداری یا استفاده باعث اکسیداسیون پوشش قلع یا زنگ زدگی آهن پایه میشود.
- خوردگی محتوا: غذاهای اسیدی یا حاوی گوگرد (مانند سس گوجه فرنگی، گوشت) ممکن است پوشش قلع را خورده و منجر به انحلال قلع یا لکههای سولفیدی شوند.
راه حلها:
- بهینهسازی فرآیند آبکاری: ضخامت پوشش قلع را افزایش دهید یا از آبکاری قلع دیفرانسیلی (لایه داخلی ضخیمتر، لایه بیرونی نازکتر) برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی استفاده کنید.
- محافظت از پوشش دیواره داخلی: برای محتویات خورنده، یک پوشش آلی (مانند رزین اپوکسی فنولیک، رزین اکریلیک) به دیواره داخلی اعمال کنید.
- کنترل محیط: محیط نگهداری را خشک نگه دارید (رطوبت نسبی ≤۶۰٪) و از اختلاف دمای بیش از حد که ممکن است باعث تراکم شود، خودداری کنید.
- عملیات لایه آلیاژی: یک لایه آلیاژی متراکم FeSn₂ را از طریق فرآیند ذوب مجدد تشکیل دهید تا مقاومت در برابر خوردگی را افزایش دهید.
2. مشکلات جوشکاری و کیفیت پایین جوش
تجلیات مشکل:
- ذوب شدن لایه قلع در حین جوشکاری منجر به آلودگی الکترود و در نتیجه اتصالات لحیم ضعیف یا جوشهای از دست رفته میشود.
- درز جوش مستعد زنگ زدگی یا نشتی است.
راه حلها:
- استفاده از جوشکاری مقاومتی فرکانس بالا (آهن کروم شده TFS مناسبتر است): آهن کروم شده قابلیت جوشکاری بهتری نسبت به ورق قلع دارد.
- جوشکاری لیزری یا جوشکاری TIG: از فرآیندهای جوشکاری دقیقتر برای محصولات با الزامات بالا (مانند مخازن شیمیایی) استفاده کنید.
- پوشش تعمیر درز جوش: پس از جوشکاری، یک پوشش تعمیر را به درز جوش دیواره داخلی اعمال کنید تا از خوردگی جلوگیری شود.
